Het was best koud de afgelopen maanden.
Regen. Grijze luchten. En op een ochtend zelfs een dun laagje ijs op de plassen.
Wij keken elkaar aan en zeiden het hardop:
“Hollands weer.”
Natte dagen. Modder aan je schoenen. De berg in mist gehuld.
De sneeuwgrens lag nog nooit zo laag.
In Nederland lag ook sneeuw. Zo’n dik pak, net als vroeger.
Ik was er graag even geweest om met de kleinkinderen sneeuwballen te gooien en sleetje te rijden.
Maar dit is Molise.
Hier hoort de zon te schijnen.
Zoals vandaag. Hij is er weer.
En alles kwam goed.
