Pendelpost

Ontwerp zonder titel (22)
Pendelpost is een heen-en-weer-blog van Manon en Ingrid
  1. Pendelpost 
  2. Vonken vangen 
  3. Van boek naar podcast
  4. Digitale detox
  5. Gedachten
  6. De geur van gele brem
  7. Vloggen
  8. Vogels spotten
  9. Beestenboel

Beestenboel

Bericht 9
Ingrid
27-06-2022

Jeop en z'n zusje

Courgettesoep

Dat vloggen van ons zal wel niks worden. Ik heb namelijk dezelfde overtuiging als jij: Wie zit er nou op ons te wachten? Alhoewel een twintig jaar jongere vriendin telkens weer roept dat ik serieus geld kan verdienen met filmpjes en verhalen over ons leven in het mooie Molise.  Dan denk ik: “Dat zou wel eens op werk kunnen gaan lijken.” En daar was ik nou juist mee gestopt. Als je met werk tenminste bedoelt, iets waar je geld mee verdient. Want we werken hier eigenlijk best hard. De B&B, de vele gasten, de moestuin en de olijfboomgaard vragen dagelijks aandacht. Weet je hoe hard onkruid groeit?

Het is nu courgette-tijd. Groene, gestreepte en bolcourgettes. Elke dag komen er minstens tien uit de tuin. De bollen vul ik en van de andere maak ik  grote pannen soep. Die doe ik dan in de diepvries en als er in oktober veertig mensen uit Nederland komen olijvenoogsten, heb ik courgettesoep uit eigen moestuin.

Drekhaan

Of ik wel eens vogels spot? In Markelo zéker! Toen wij er kwamen wonen kwamen we er al snel achter dat er een grote variëteit aan vogels in ons bos woont. We hebben een grote tuinvogelposter in de gang opgehangen en telkens als we weer een nieuw vogeltje zagen “vinkten” we hem af. Binnen de kortste keren hadden we ze allemaal! De merel vind ik het leukst. Die zingt elke avond op de nok van het dak het hoogste lied. Maar ook het brutale roodborstje is grappig. Als we in de tuin werken zit hij soms minder dan een meter bij ons vandaan. En natuurlijk de goudvink!

Ook waren we verrast toen we voor het eerst de bonte specht zagen. Maar toen ik hem op een ochtend de jonge mezen uit hun nest zag trekken vloog ik half aangekleed, gillend en op blote voeten de tuin in om hem weg te jagen.

Jasper Suijten maakt inderdaad mooie foto’s. Bedankt voor de tip, ik ga hem volgen. Ik kwam zijn foto van de Drekhaan tegen. Die hebben we hier in Italië ook, vliegen altijd samen. Ik vind het een cadeautje als ze overvliegen met hun mooie kleuren.

Zwemmen

Ik heb iets nieuws ontdekt! Ik ben een hardloper. Liefst lange afstanden want pas na zes kilometer gaat mijn lijf in de dieselstand. Het liefst neem ik zo’n lange weg langs de weilanden. Blik op oneindig en mijn benen vinden vanzelf een prettig ritme. Mijn hoofd denkt niet na. Ik geniet van wat er is. Of liever gezegd was. Want sinds ik in Italië de berg op ren gaat het mis. Naar boven gaat nog wel maar van het naar beneden rennen is mijn rug zeer gaan doen. Dat doe ik dus niet meer.

Ik heb het zwemmen ontdekt. Zo’n vijfentwintigmeterbad waarin je van die heerlijke lange banen kunt trekken. Mijn lijf vindt het fantastisch. Ik was er net een beetje aan gewend toen het bad sloot vanwege Corona. Nu hebben we in Italië wel een zwembad in de tuin maar dat is rond en heeft een doorsnee van vijf meter. Niet geschikt voor banentrekken. We vroegen een offerte aan de plaatselijke aannemer voor een groot zwembad maar ons budget bleek niet toereikend. Toch zwem ik nu elke dag. Een uur lang, in het zonnetje met een muziekje erbij in ons ronde bad. Ik heb een riem van zacht materiaal om mijn middel en daaraan een elastiek dat aan de schutting is vastgemaakt. Wat een uitvinding! Ik ben voor 11,95 helemaal blij!

Honden en katten

Jij bent ook een loper! Want jullie hebben twee honden. Van die prachtige labradors met van die lieve ogen. Sem en Noah toch? En eerst ook nog een andere, hoe heet hij ook alweer? Ben jij altijd een hondenmens geweest? Of heb je ook iets met katten?
Wij hadden vroeger thuis een hond maar ook katten. Vandaar dat ik, denk ik, van allebei hou. Ook handig want de honden lopen in dit deel van Italië vaak los en komen blaffend op je af. Ik commandeer ze dan weer terug hun erf op. Dat durft niet iedereen.

Joep

Joep is een prachtige muisgrijze sophisticated kater van twee jaar. We hadden hem eigenlijk Laurens-Jan moeten noemen. Die naam past beter bij hem. Hij gaat af en toe een weekendje op stap. Nu is hij al twee weken weg en ben ik toch ongerust.  Ik hoop maar dat hij zich binnenkort weer meldt.

Joep

Tranentrekker

Er moet me toch iets van het hart over Molise.

Niet dat de Italianen altijd te laat komen. Ook niet dat de wegen bijna onbegaanbaar zijn omdat men liever geen belasting betaalt. Zélfs niet als we onduidelijke vergunningen voor veel geld en met nog meer gedoe moeten aanvragen.

Nee, het zijn de mensen die hier hun honden uit de auto zetten!

Wij wonen op het platteland, ver van de bewoonde wereld en het is er stil. De meeste boerderijen hebben waakhonden maar die kennen we wel. In de zomer echter, komt er een groep honden bij. Honden die niet meer welkom zijn bij de mensen die ze ooit in huis hebben genomen. Grote herders, kleine terriërs, vuilnisbakkies en middelmaatjes.  Deze dieren vinden elkaar, vormen roedels en trekken samen verder. Ik komt ze soms tegen en dan rennen ze snel het land op. Ik kan hier niet zo goed tegen.

Er zijn wel initiatieven die de dieren ophalen maar het is een beetje dweilen met de kraan open. Het gekke is dat de dieren er niet slecht uitzien. Ze scharrelen hun eten bij elkaar door langs de boerderijen te trekken. Daar staat altijd wel wat te eten voor de dieren die daar thuishoren.

Hoe mensen dat kunnen doen? Onbegrijpelijk.

En nu ga ik weer de keuken in. Van buren kreeg ik een grote tas vol abrikozen. Wat zal ik eens maken? In elk geval een lekker Marokkaans recept met Ras el Hanout. Een compote zonder suiker en een taart. Kom je langs?

Vogels spotten

Goudvink

Bericht 8
Manon
10-06-2022

 

Mooi hoe een geur je terugbrengt naar een bepaalde plek hè Ingrid. Gele brem brengt mij terug naar Samos. Op een scootertje over smalle weggetjes crossen op zoek naar dat ene bijna verlaten strandje met een lekker restaurantje. En dat je dat dan ook nog vindt en overheerlijke verse gegrilde sardientjes eet met uitzicht op zee. Geweldig wat geur kan doen.

En oh koriander, you love it or you hate it. Ik hou ervan. Vind het heerlijk en mag het dan ook graag gebruiken in de keuken. Wat gaaf dat er nu bij jullie overal koriander wordt verbouwd en dat je alleen maar je keukenraam hoeft open te doen om het te ruiken. Zalig!!

Mail voor Vonken Vangers

Dank je wel voor je compliment over mijn website en dat je mijn wekelijkse ‘Mail voor Vonken Vangers’ onder de aandacht brengt en je daar ook op geabonneerd hebt. Ik beschrijf mijn ervaringen en deel af en toe een tip… Gewoon leuk om te doen en sommige van mijn berichten aan de abonnees komen ook als blog op mijn website terecht. Zo schreef ik ook iets uitgebreider over de ‘Geur van gele brem’. En nee nooit geweten dat Oleanders giftig zijn. Prachtige plant… Goed om te weten want onze labradors zijn alleseters en giftig of niet, dat maakt voor hun niet uit.

Nog op lijstje

Jij vraagt aan mij of ik weleens een vlog heb gemaakt. En dan vraag ik mij af wat je dan precies onder een vlog verstaat. Is dat voor jou een gesproken blog of is het voor jou een weergave van wat je allemaal op een dag meemaakt. Dus je schiet allerlei beelden en maakt daar een vloeiend videootje van door het te editen… A la Fred van Leer en bijvoorbeeld Charlotte Meindersma. Die laatste vind ik inhoudelijk sterk. Daar gaat het nog ergens over.

Maar goed, nee dus. Zeker niet in die laatste vorm. Komt er meteen zo’n belemmerende overtuiging naar boven in de trant van…wie zit er te wachten op een vlog van Manon Vonk…

En ik moet je ook eerlijk zeggen dat ik door de afgelopen twee jaar corona ook niet meer zoveel door het land reis. Al mijn interviews gaan digitaal. Anders had ik nog wel iets leuks kunnen maken van mijn bezoekjes her en der in het land…

Maar wie weet. Je hebt mij wel weer aan het denken gezet.

Vogels spotten

Ik heb deze pendelpost ‘Vogels spotten’ genoemd. Jaren geleden gingen Ron en ik (voor diegenen die het niet weten, Ron is mijn man) naar een cursus ‘Herkennen van vogelgeluiden. Deden we samen met de vader van de toenmalige vriendin van onze oudste zoon.

Aan die cursus zaten ook wat praktijkochtenden gekoppeld. Dat betekende gewoon om vijf uur ’s morgens ergens staan onder begeleiding van een vogelgids We vonden het hartstikke leuk, vooral de vroege wandelingen. We konden er helaas niet zoveel van. Ben jij een beetje een vogelspotter??

We hebben toen wel een goede verrekijker aangeschaft en deze is nu eindelijk weer eens mee op een vakantie. Zo ook de vogelgids van alle vogels in Europa. En…ja ja ik heb een vogel gespot die ik nog niet eerder in het echt gezien had. Dat ligt ongetwijfeld aan mijn gebrekkige kennis en gehoor…

Maar ik kwam terug van mijn ochtendwandeling met een van de labradors en vertelde enthousiast aan Ron dat ik een apart vogeltje had gezien. Pikzwart koppie en een feloranje borst. Jij weet nu misschien meteen wat voor vogeltje dat was, maar ik dus niet. Ik dook het boek in en ja ja, het was een goudvink. Zo blij als een kind.

Het zijn de kleine dingen die het doen…

PS

Op Instagram volg ik een vriend van mij die prachtige foto’s maakt van vogels. Hij is inmiddels een volleerde vogelaar. Kijk maar eens bij hem op zijn Instagram, zijn naam is Jasper Suijten.

 

 

Vloggen

Bericht 7
Ingrid
04-06-2022

coriander
Op de voorgrond: koriander

Gele Brem

Manon, je vraagt hoe ik de geur van gele Brem zou omschrijven. Nou, dat zal ik je vertellen!

Ik was een kleuter, blond kort haar en ik had waarschijnlijk een jurkje aan want mijn moeder wilde graag een meisje-meisje. Mijn opa en oma hadden een grote tuin bij hun prachtige vrijstaande huis in de bossen van Apeldoorn. In die tuin ben ik opgegroeid. Er woonden eekhoorns, ik knuffelde de grote Vlaamse reuzen en er was een tamme kraai die op je arm kwam zitten. Aan de rand van mijn paradijs stonden bloeiende geurende gele bremmen. Of is het brems? In mijn beleving stonden ze daar het hele jaar mooi te zijn. Maar nu ik ze zelf in de tuin heb weet ik dat er tegen de zomer helaas een einde aan de bloei komt. Ik werd er altijd een beetje dronken van, al kende ik in die tijd het effect van alcohol nog niet. De geur brengt mij nog altijd terug naar die tijd bij mijn opa en oma.

Toen wij onze eerste eengezinswoning in Alphen aan den Rijn kregen was een van de eerste planten die we kochten een grote gele brem. Hij stond onder het keukenraam en als ik het raam opendeed rook het hele huis naar de zware zoete bremgeur. Ook al was het buiten nog te fris, het raam ging open!

De brem is hier nu in Italie al bijna uitgebloeid maar hij ruikt nog heerlijk. Als ik er langsfiets stap ik af, stamp ik flink op de grond om de slangen weg te jagen en steek ik mijn neus tussen de bloemen. Dat doe ik trouwens ook bij de citrusbomen die nu bloeien. En wat denk je van Jasmijn? Héérlijk!

Koriander 

Weet je wat ik ruik als ik nu mijn keukenraam opendoe? Koriander! Hier in Italië verkopen ze wel het zaad in de supermarkt maar niet de verse groene blaadjes. Dus heb ik ooit geprobeerd zelf koriander te kweken. Dat werd een grappige ervaring. (Lees het verhaal hier) Een paar jaar geleden ontdekten we tot onze grote verbazing dat er nu overal koriander wordt verbouwd voor de export van het zaad. Grote velden met witte bloemetjes die de lucht vullen met de typische koriandergeur.

Ruik jij ook overal aan? Ik wel. Toen ik Corona kreeg vielen ineens mijn reuk en smaak weg. Dat was een bijzondere ervaring. Ik proefde wel de structuur van het eten maar de smaak ontbrak. Toen ik weer beter was rook ik ineens overal uitlaatgassen. Zelfs in bed! Fantoomgeuren waren dat. Gelukkig is alles nu weer normaal en kan ik weer genieten van de geur van pas gemaaid gras, vers brood en mijn keukenkunsten.

Oleanders

Nu we het toch over planten hebben: Weet jij dat Oleanders hartstikke giftig zijn? Ik postte van de week een Twitterbericht over het snoeien en medetwitteraars attendeerden mij erop. Na wat googelen bleek dat we eigenlijk al dood hadden moeten zijn want wij hadden geen idee.

Nieuwsbrief

Hee Manon, jij hebt ook een nieuwsbrief (onderaan de pagina kun je je abonneren)! Ik ben natuurlijk abonnee!  Mijn nieuwsbrief komt één keer per maand uit en daarin vertel ik over het wel en wee van de Bed & Breakfast, de olijfolie, olijvenoogst en over het vrolijke leven op het Italiaanse platteland. 

Via jouw nieuwsbrief kwam ik op jouw website. Wow, daar staat een hoop informatie op zeg! En voor mij als ik-doe-maar-wat-schrijfster heel veel schrijftips.
Wat mij meteen opviel waren de prachtige illustraties! Daar is echt aandacht aan besteed, dat zie je zo! Maak je die zelf? En onderhoud jij zelf je website? Vroeger maakt ik mijn site in FrontPage en later in Dreamwaever. Nu gebruik ik WordPress in combinatie met Elementer. Maar ik mis het oude FrontPage! Omdat het zo veel mogelijkheden had en zo simpel om in te werken.

Recepten

Nog even over dat koken. Er komen veel vrienden over vanuit Nederland en ik vind het leuk om dan een lekkere maaltijd op tafel te zetten.  Het begint al met het uitzoeken van de recepten. Dré doet dan de boodschappen en ik het kookwerk. Deze week hebben we zondag 6 eters, woensdag 8 en het weekend komen er twee logees. Ik kan me dus uitleven. Ik vind het soms wel een uitdaging om rekening te houden met wat iedereen lust, niet lekker vindt of allergisch voor is. Maar als ik dan tevreden eters heb is dat wel een kroon op het werk. 

Ik ben nog niet toegekomen aan de recepten van Keith Floyd. Ken jij Ottolenghi’s recepten? Beetje ingewikkeld en heel veel ingrediënten. Meestal haal ik er inspiratie uit maar maak nooit het precieze recept. Ik experimenteer dus regelmatig. De recepten die zijn gelukt plaats op de website van MooiMolise.

Vloggen

Heb jij wel eens een vlog gemaakt of zou je dat graag willen? Ik heb het een keer geprobeerd maar ik vind het een beetje raar om naar mezelf te kijken. Het ging over gezond leven. Want dat ik wel iets dat mij bezighoudt. Zal ik jou eens uitdagen? Zo van: “Maak een vlog over jouw leefstijl!”
Jammer dat we niet dichter bij elkaar wonen dan kon ik je interviewen. Ik zou vragen op je afvuren over je eet- en slaapgewoontes. Over hoe vaak je beweegt en wat jou fit houdt. En daar hoort dan zeker ook een recept bij! Denk er maar vast over na.

De geur van gele brem

gele brem
Gele brem

Bericht 6
Manon
02-06-2022

Heerlijk jouw Pendelpost Ingrid. Met genoegen gelezen en fijn dat je jezelf niet beknot tot slechts 600 woorden. Leef je uit zou ik zeggen. Doe ik ook.

Ik kom nog even terug op mijn digitale detox. Daarmee bedoel ik zeker niet dat ik vanaf nu niets meer online zou doen. In tegendeel… Wat ik er vooral mee bedoel, is dat ik het wil beperken tot een aantal momenten van de dag.

De ‘aan-stand’

Ik betrapte mij zelf erop dat ik meteen in de ‘aan-stand’ schoot als ik bijvoorbeeld een mailtje binnen kreeg met een vraag van een opdrachtgever. Dat pakte ik meteen op. Niet dat de klant daarom vroeg, nee dat deed ik zelf. Snel reageren is mijn USP, om het eens in goed Nederlands te zeggen. Maar ik kwam mijzelf dan wel tegen. Nu check ik drie keer per dag mijn mail, geef op die momenten antwoord en laat mijn klanten weten wanneer ik iets oppak en wanneer ik iets denk aan te leveren. Ik wil niet meer de hele dag met mijn telefoon in mijn hand zitten, dat is eigenlijk wat ik wil zeggen.

Mijn agenda is ook digitaal, maar daarnaast gebruik ik nog altijd een papieren agenda. Gewoon omdat ik het heerlijk vind om aantekeningen te maken en gedachten op te schrijven. Daar gebruik ik overigens ook mijn telefoon voor als ik onderweg ben en iets niet wil vergeten of als ik een ingeving heb die ik wil noteren. De apps ‘Keep’ en ‘Notities’ zijn daarbij mijn beste maatjes.

Fotograferen

Bovendien is mijn telefoon tegenwoordig ook mijn fototoestel. Je weet waarschijnlijk nog wel dat ik de Fotovakschool heb gedaan en mijn eigen bedrijf startte als fotograaf. Later is daar het schrijven bijgekomen. Alleen daarom is mijn telefoon al heilig. Elke foto die je ziet, is met mijn mobiel geschoten. Nog steeds probeer ik niet de standaard plaatjes te schieten, maar net een ander standpunt te kiezen of een beetje te experimenteren met de mogelijkheden die de telefoon biedt qua belichting, sluitertijd et cetera.

Heel lang geleden fotografeerde ik met mijn Praktica. In de doka vergrootte ik mijn foto’s. Heerlijk. Ik hoef alleen maar terug te denken aan de geur van de bakken chemicaliën waarmee opeens het beeld op het papier verscheen. Magisch gewoon. Deed jij dat vroeger ook? Afdrukken in de doka of bracht je je rolletjes weg?

Toen de digitale camera’s in zwang kwamen, was ik er snel bij. Nog altijd heb ik mijn Canon 5D, maar fotografeer er nauwelijks nog mee. De camera is voor mij te zwaar (artrose) om lang vast te houden. Toch doe ik hem niet weg. Daarnaast heb ik een systeemcamera, maar ook daar fotografeer ik te weinig mee. Fotografeer jij nog met een camera of is de telefoon in dat opzicht ook jouw beste maatje??

Emigreren

Je vroeg hoe wij in Friesland terecht zijn gekomen. We hadden nooit het idee dat we naar Friesland zouden verhuizen. Sinds 2016 hebben we daar een stacaravan (in Echtenerbrug) en nu nog steeds. Natuurlijk stonden we dan ook weleens bij de makelaar voor het raam om ons te vergapen aan vrijstaande woningen en boerderijen waar je in het westen nog geen flatje voor kan krijgen (oké ik overdrijf). Maar verhuizen naar Friesland? Nee, daar dachten we niet aan. Beren op de weg die we zagen waren onze kinderen die niet meer even binnen konden vallen, ons werk (beiden zzp’er), onze ouders… Maar we werden verliefd op het huis waar we nu wonen. Binnen twee weken gekocht en geen seconde spijt van. De eerlijkheid gebiedt mij te vertellen dat onze kinderen op zijn zachtst gezegd ‘not amused’ waren. Die vinden nog steeds dat we geëmigreerd zijn. Toch zien ze inmiddels ook voordelen. Als ze komen, komen ze minimaal een dag of langer. We hebben meer ‘quality time’ samen. In de zomer ‘boeken’ ze onze stacaravan voor een weekend of een week. Hoe is dat bij jou? Je zit natuurlijk vaker in Italië dan in Markelo, toch?

Vakantie in eigen dorp

In het seizoen gaan wij met regelmaat ‘op vakantie’ in ons eigen dorp. Ons huishouden verplaatst zich dan voor een weekend of een week en soms nog langer, 500 meter verderop naar de stacaravan. Mensen verklaren ons voor gek, maar wij vinden het heerlijk. Op de camping komen we weer andere mensen tegen en horen we ook andere talen, voornamelijk Duits. Het geklepper van de touwen tegen de masten en de oorverdovende stilte ’s nachts zijn heerlijk en geven ons het ultieme vakantiegevoel…

Op het water

En nee, we zijn helaas geen zeilers Ingrid. Staat nog wel op mijn verlanglijstje om te leren. Misschien ga ik dat ook nog wel doen. Vorig jaar heb ik voor het eerst op een SUP-plank gestaan en dat vond ik heel leuk. En ook in het natuurgebied de Rottige Meente met een kajak doorkruist. Heb dus wel wat met ‘op het water’ zijn. Mensen vragen weleens of wij geen sloep zouden moeten kopen. Gaan we niet doen. Ik vind een sloep leuk, maar ik wil graag zelf iets doen op het water. Wil er een beetje moe van worden.

Niet meer zo piep

Jij zegt dat ik veel jonger ben dan jij… Dat weet ik niet eigenlijk. Hoe oud ben jij dan?? Ik ben vorig jaar 60 geworden. Dus ook niet meer zo piep…

En ja mijn lijf laat ook weleens wat steekjes vallen. Het is allemaal iets minder soepeltjes en zo nu en dan lig ik op de tafel bij de fysio om de boel weer een beetje op te kalefateren. Soort van in het onderhoud zeg maar…

De geur van gele brem

Zoals je weet bivakkeer ik nu vier weken in het mooie Denemarken. Van de week liep ik met mijn zusje hier door het bos, waar ook de gele brem een veel voorkomende struik is. De geur die dat afgeeft…

Ik zei tegen mijn zus als je verhalen schrijft dan wil je mensen meenemen in wat jij voelt, ruikt, hoort et cetera. Dus, zeg ik tegen haar, beschrijf jij nu eens hoe gele brem ruikt…

Ik wacht nog op antwoord.

Hoe zou jij de geur van gele brem beschrijven??

Gedachten

Bericht 5
Ingrid
26-05-2022

Zonder titel (16 x 8 cm) (2)

Hey Manon! Je vraagt aan mij hoe ik de balans vind tussen off en online aanwezig zijn. Pff, even over nadenken. “Terug naar verhalen bij het kampvuur?”, vraag je. Ik zie dat zeker zitten. Echter niet ernaar terug maar gewoon erbij!

Zonnekoning

Maar eerst ga ik je bedanken voor de tip over de podcast van Johan Op de Beeck over de Zonnekoning. Wat kan die man vertellen zeg! Met een heerlijk Belgisch accent vertelt hij het verhaal van Louis XIV. De eerste aflevering van anderhalf uur heb ik in één keer afgeluisterd. Ook de muziek van Jean-Baptiste Lully vind ik prachtig. Berg strijkgoed erbij, helemaal goed! Heb je nog meer tips?

Digitale detox?

Ik ben veel online. Met meer dan 11.000 volgers op Twitter plaats ik elke dag wel een foto of een berichtje. Daarop krijg ik veel en positieve reacties. Ik kan niet ontkennen dat dat heel erg leuk is. Zie ik een mooi beeld dan maak ik er een foto van. Dat deed ik al ver voordat het internet bestond. Mijn eerste analoge camera, een CanonAE1, heb ik tot de draad toe versleten. Daarna volgende de digitale versies. Ik maakte bruidsreportages en fotografeerde uitvaarten. De slogan op mijn fotografie-website was: “Alles en iedereen is mooi”. Dat vind ik nog steeds. Je moet het wel willen zien. Sociale media maken het nu mogelijk om de beelden te delen.

Ik ben een internetgebruiker van het eerste uur. Laten we zeggen dat ik onderhand “gevorderd” ben. Mijn websites bouw ik zelf en ik kan me daar helemaal in verliezen. Bloggen gaat natuurlijk ook niet met pen en papier. En ik communiceer via Whatsapp en mail. Bellen? Liever FaceTime ik met familie en vrienden. Mijn agenda is digitaal, ik betaal met mijn Apple Watch, het boodschappenlijstje op mijn telefoon gedeeld met Dré, vullen we aan op het moment dat we iets missen. Recepten, Pinterest! En als ik ’s morgens wakker word, vertelt AutoSleep mij of ik goed heb geslapen. Het is een hele opsomming: Het weer, Shazam, Youtube, Plantsnap, wallet en de gezondheidsapps. Digitale detox; niet voor mij.

Verhalen

Toen ik kleuterjuf was vertelde ik verhalen. Gewoon uit mijn mouw begon ik ergens in een kabouterbos en waar het naar toe ging lag aan de reacties van de kinderen. Ik zou het geweldig vinden als er zoiets ontstaat tijdens een avondje met vrienden. Dat we elkaar verhalen vertellen. Dré is er goed in. Die heeft als F16 piloot veel meegemaakt en hij kan daar enthousiast over vertellen. De toehoorders hangen aan zijn lippen. Ik vind het moeilijker. Niet dat ik niet genoeg heb meegemaakt, maar ik denk dan: “Wie is er nou geïnteresseerd in mijn verhaal?” Alhoewel mijn blogs dan weer anders doen vermoeden.

Complimenten!

Weet je dat ik jouw website nog niet eerder had ontdekt? Nu we heen-en-weer schrijven ben ik op zoek gegaan naar jouw Vonkelende Verhalen. Wat een prachtige site! Complimenten voor je teksten. Ik heb me meteen ingeschreven voor de nieuwsbrief.  En ook wil ik graag jouw e-boek ontvangen met schrijftips.

Friezen

Weet je wat ik nog graag van je wil weten? Hoe bevalt het jou tussen de Friezen? Had je al iets met Friesland of ben je op goed geluk naar het Noorden vertrokken? Wist je dat ik ook Friese roots heb? Ik woonde zo’n beetje bij mijn Friese grootouders en ik heb mooie herinneringen aan de vakanties op de boerderij van mijn familie in de Knype.

Zeilen heb ik geleerd op de Wijde Ee. Mijn opa en oma hadden een vakantiehuisje op de Hegewarren. Een weekend op het water stond voor mij gelijk aan drie weken vakantie. Zijn jullie zeilers? Of heb je een andere favoriete vakantie-bezigheid?

Nu zeil ik niet meer. En vakantie is het nu voor altijd. Niet dat we niet hard werken hoor. Het is flink aanpoten in de boomgaard en op het land. De B&B moet altijd perfect schoon zijn. Het is echter vooral lichamelijk zwaar. Mijn hoofd is vrij, voelt vrij maar zeker niet leeg.

Gedachten

Tijdens dat boerenwerk gaan mijn gedachten alle kanten op. Vaak over schrijfsels die er willen komen. Vaak ook over mijn kinderen of die van Dré. Over vroeger, mijn jeugd of mijn verschillende banen. Nu ik ruim zestig ben heb ik geen losse eindjes meer. Alles is wel verwerkt en bepraat. Herinneringen zijn er wel. De mooie koester ik en minder mooie vervagen. Af en toe denk ik over ouder worden. Mijn leven is met de jaren alleen maar leuker geworden, dat is het niet. Maar ik vind het ouder worden van mijn lijf soms lastig. Ik ben gezond, nee supergezond, dus ik klaag niet. Maar een enkele keer zie ik in de spiegel dingen die ik liever nog niet zie. Jij bent een stuk jonger, hoe ga jij om met ouder worden?

Toch even luchtig afsluiten. Wat zijn onze kleinkinderen leuk hè, oma?

Digitale detox

Digitale detox

Bericht 4
Manon
25-05-2022

Vanaf het moment dat ik kon lezen, was ik niet meer te stoppen. Ik las alles wat los en vast zat. De boeken die jij las Ingrid las ik ook. Ik ging wel verder met de jongensboeken. Ik verslond alle delen van Karl May en liet een traantje bij ‘De dood van Winnetou’. Voor mijn verjaardag vroeg ik boeken cadeau van Arendsoog en Witte Veder. Gek was ik erop.

Inbellen

’s Morgens vroeg las ik met mijn vader de krant. Hij natuurlijk eerst en ik kon niet wachten totdat hij klaar was. Daarna was de krant voor mij. In 1984 ging ik werken bij de Sociaal Economische Raad op de afdeling Documentatie (ik had de bibliotheekopleiding gedaan). Als we op zoek waren naar bepaalde informatie, maakten we gebruik van het internet. Niet zoals we het nu kennen en het voor iedereen toegankelijk is. Nee, we belden in. Hadden we verbinding dan stopten we de hoorn in twee grote rubberen oorschelpen aan de achterkant van het apparaat en dan moesten we als de wiedeweerga de informatie zoeken want het was hartstikke duur. Herinner jij je dat ook nog Ingrid?

iPhone

Ja, het internet had ook op mij een grote impact. Nieuws was opeens veel eerder beschikbaar. En ik was verslaafd aan nieuws. Mijn grenzeloze nieuwsgierigheid werd erdoor bevredigd. En het werd nog mooier toen de eerste iPhone verscheen in 2007. Een telefoon, maar ook een smartphone en ook nog eens mooi vormgegeven. Ik had het nieuws vervolgens in mijn hand. I was hooked…

Onder een steen

Sterker nog, er was een tijd dat die telefoon wel aan mijn hand vastgeplakt leek. Mijn excuus was dat mijn werk er ook op binnenkwam. Ik was in 2010 mijn eigen bedrijf gestart. Maar nu ben ik toe aan een digitale detox. Waar ik vroeger verslaafd was aan het nieuws, kruip ik nu af en toe het liefst onder een steen. Gek werd ik van alle praatprogramma’s de afgelopen twee jaar waar het alleen nog maar over corona leek te gaan. Ik wil mijn kop niet in het zand steken, maar er zijn ook nog andere zaken belangrijk. Dus ik kroop weer terug in de boeken en ja ik ging ook podcasts luisteren Ingrid.

Heb je die van Johan Op de Beeck over de Zonnekoning al geluisterd? Zeker gaan doen…. Echt fantastisch. Klik hier voor de podcast. 

Keith Floyd

Oh ja, die pastamachine… Ik ben een kok, maar niet van pasta’s. Vroeger had je op TV de Engelse kok Keith Floyd. In één woord geweldig. Heb je zijn kookprogramma ooit gezien Ingrid? Eén van zijn recepten is lamsbout met ansjovis. Je bedenkt de combinatie niet, maar ongelooflijk lekker. Nu het vanaf 1 juli verplicht is om in huis rookmelders te hebben hangen (in Nederland dan) staat dit recept garant voor het afgaan van die rookmelder.

Terug naar het kampvuur

Om terug te komen op jouw vraag wat de impact van Internet geweest is op mijn leven, dan zeg ik dat die groot is. Het internet is niet meer weg te denken uit mijn en ons leven. Deze Pendelpost verschijnt op meerdere social mediakanalen. Wij zijn de uitgever van ons eigen nieuws geworden. We worden zichtbaar door het internet. Het internet levert mij daardoor ook werk op. Maar toch… als ik je nog een boek mag aanraden? Lees dan ‘Tien argumenten om nu meteen je social media-accounts te verwijderen’ van Jaron Lanier. Internet en social media zijn belangrijk, maar wel gebruiken met beleid.

Kortom, ik probeer een goede balans te vinden tussen online en offline. En dat lukt steeds beter. Ik ben voorstander van terug naar het kampvuur en elkaar weer verhalen vertellen.

Wat jij Ingrid?

Van boek naar podcast

boeken, podcast

Bericht 3
Door Ingrid
24-05-2022

Boeken

Ooit verslond ik ze. Ik stond op, pakte mijn boek en las. Alle delen van Pitty op kostschool heb ik gelezen. De dolle tweeling, Kameleon, Pietje Bel, Alleen op de wereld en noem maar op. Toen er niks meer was begon ik aan de meisjesboeken van mijn moeder.

In de vierde klas van de lagere school had ik alle boeken van mijn niveau uit. Ik kreeg toen van de juf opdracht verder te gaan met jongensboeken. Die vond ik niet leuk en het lezen werd een tijdje meer plicht dan plezier. Gelukkig kwam de leespret terug op de middelbare school. De verplichte lijst was voor mij een eitje.

Internet

Met het opkomen van internet verplaatste mijn interesse zich naar online lezen. Ineens was alle informatie onder handbereik. En niet alleen informatie maar ook mensen! Via ICQ legde ik contacten over de hele wereld.

Ik leende bibliotheekboeken over techniek en bestudeerde hoe het internet werkte. Ik solliciteerde bij een IT-bedrijf en maakte van mijn nieuwe hobby mijn beroep.
Welke invloed had de komst van het internet op jou, Manon? Herinner je je nog de tijd dat je die dikke encyclopedie in de kast had staan?

Pastamachine

De enige boeken die ik nu nog lees zijn Italiaanse lesboeken. Oh en kookboeken. Want sinds ik niet meer werk, officieel dan, heb ik tijd om te koken. Manon, ben jij eigenlijk een kok? Wat kook jij het liefst? Weet je nog dat ik die pastamachine van je overnam? Jij gebruikte hem niet en omdat ik in Italië… Lang verhaal kort, hij staat nu bij mijn dochter en die gebruikt hem ok niet. Lezers, wie hebben er allemaal een pastamachien in de kast?

Podcasts

Om het niet-lezen te compenseren luister ik podcasts. Verslaafd ben ik eraan. En weet je wat zo handig is? Je kunt tegelijkertijd allerlei klusjes doen.  Een berg strijkgoed verdwijnt als sneeuw voor de zon met de podcast van NRC Vandaag. Dat is ook meteen mijn favoriete podcast. Elke dag wordt een item uit de actualiteit uitgediept.

Omdenken

Maar meteen daarachteraan volgt de Omdenken podcast waarin Gerthold Gunster je laat meeluisteren met een gesprek tussen hem en iemand die een persoonlijk probleem voorlegt. Op een luchtige manier, met gevoel voor humor loopt het gesprek van vraag via doorvragen naar antwoord. Als je een paar afleveringen hebt gehoord ga je een patroon herkennen in het vinden van een oplossing. Of het accepteren van een situatie, dat kan ook.

Universiteit van Nederland

Sinds 2013 delen wetenschappers in een college van 15 minuten de kennis op hun gebied. Inmiddels staan er ruim 800 online en komen er wekelijks nieuwe bij. Om er eentje te noemen, hoogleraar neuropsycholoog Erik Scherder is een van de vaste sprekers. Altijd fijn om te leren hoe je hersens werken. Ga maar kijken of luisteren en verlies je in de hoeveelheid interessante colleges.

Heb jij een podcast die je bijzonder vindt? Ik sta open voor tips!

Links

Ik luister de podcasts altijd via Spotify maar er zijn speciale podcast-apps te vinden in je app-store. 

NRC Vandaag

Omdenken van Berthold Gunster

Universiteit van Nederland 

Vonken vangen

manon1
Manon schrijft deze pendelpost vanuit Denemarken

Bericht 2
Door Manon
22-05-2022

Hoe kom ik aan mijn schrijfideeën vroeg @ingridschouten mij in haar eerste Pendelpost.

Heb je even??

Vrouwennetwerk

Maar eerst even wat anders. Jij zit in het prachtige gebied Molise in Italië en ik woon sinds ruim twee jaar in het kleine plaatsje Echtenerbrug, gelegen aan het Tjeukemeer in Friesland of Fryslân zoals we hier schrijven. En deze bijdrage schrijf ik nog iets noordelijker, namelijk vanaf mijn vakantieadres in Denemarken.
Wij kennen elkaar inderdaad van het Vrouwennetwerk Rijnstreek. Een netwerk waarvan ik dacht dat ik er nooit lid van zou worden, want waarom alleen vrouwen? Uiteindelijk bleek dit een van mijn leukste netwerken te zijn en heb ik nog steeds contact met aantal van de vrouwen die ik toen ontmoette, waaronder jij dus…

Volgens mij zijn wij ook nog eens ooit tegelijkertijd genomineerd voor ‘Netwerkster van het jaar’. Alleen in dat jaar ging Mirjam in ’t Hout er terecht met die titel vandoor. Jij werd het volgens mij een jaar later…

En dan nu waar ik mijn schrijfinspiratie vandaan haal…

Nou Ingrid daar schreef ik zelfs een heus e-book over…

Vonken Vangen

Ik noem inspiratie in dit geval ‘vonken vangen’. Ze zijn overal die vonkjes, alleen moet je ze ‘zien’, je moet ervoor openstaan. Een van mijn grootste inspiratiebronnen is wandelen in de natuur. Wij hebben twee labradors, dus met het wandelen zit het wel goed.

Ik loop elke dag langs het Tjeukemeer en geen dag is hetzelfde, zelfs geen tijdstip op de dag is hetzelfde. Ik kijk, ik luister, ik geniet… en ik vang vonken. Doordat een vissersbootje de rust verstoord vroeg op de ochtend en de waterhoentjes er vervolgens als een speer vandoor gaan en dat is zo’n mooi gezicht en geluid dat ik terplekke daar een notitie van maak op mijn telefoon. Ooit ontpopt zo’n waarneming zich tot een blog of een bijdrage op een van mijn socials.

Maar ik kan ook in gedachten verzonken wandelen, mijn hoofd leegmaken zodat er ruimte komt voor nieuwe ideeën… Vaak schrijf ik al in mijn hoofd. Een tekst begint zich daar al te vormen, voordat mijn handen het toetsenbord raken.

Films en boeken

Andere bronnen van inspiratie zijn films en boeken. Op de een of andere manier heb ik weer tijd gevonden om heel veel te lezen. De afgelopen weken heb ik drie boeken gelezen, die alle drie zeer de moeite waard zijn om met jou en anderen te delen.

Het eerste boek dat ik op 13 mei uitlas was van Antonio Moresco, getiteld ‘Het lichtje in de verte’. Dit boek is vervreemdend. Gaat het over de levenden of over de doden? Wat klopt er wel en wat klopt er niet in het universum? Welk schakeltje of radertje zijn wij in dit universum, in het heelal? Heeft de hoofdpersoon voldoende boete gedaan door in eenzaamheid te leven. Kijkt hij naar het jongetje van het lichtje of is hij dat jongetje?

Het boek is prachtig geschreven, met veel detail over de natuur en alles wat hij waarneemt. Je voelt en ruikt de seizoenen door het boek heen. Een aanrader!

Het tweede boek dat ik in twee dagen uitlas is ‘De drie zussen van Auschwits’ door Heather Morris. Het boek is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van de zussen Meller: Cibi, Magda en Livi. Zij beloven op jonge leeftijd aan hun vader dat ze altijd bij elkaar zullen blijven en op elkaar zullen passen. Het is onthutsend, pijnlijk, wreed en toch ook wonderschoon.

Het derde boek had ik al een paar keer in mijn handen gehad, maar niet eerder gekocht. Nu wel, omdat het geschreven is op een manier waarop ik zelf misschien mijn boek kan schrijven. Het gaat om ‘Fortuna’s kinderen’ van Annejet van der Zijl.

Een ongelooflijke familiekroniek die begint in Monster in het Westland, via Charleston in de Verenigde Staten en uiteindelijk in San Francisco en weer terug in Nederland eindigt. Het gaat over slavernij, over doorzetten en nooit opgeven en het gaat over het allerbelangrijkste, namelijk vrijheid in al zijn vormen. Een prachtig boek, vol feiten dat leest als een roman.

Dus Ingrid, als je wilt weten waar ik onder andere mijn inspiratie vandaan haal dan is het dit.

Nu ben ik wel benieuwd wat het laatste boek is dat jij gelezen hebt en welk boek ik en onze meelezers per se moeten lezen en waarom?

Pendelpost

Bericht 1
Door Ingrid
19-05-2022

latop
Laptop op tafel, koffie erbij

Alphen aan den Rijn

Ze reed altijd in zo’n gave zwarte auto met op de deuren in duidelijke rode letters haar bedrijfsnaam. Later kwam ik haar tegen op de avonden van Vrouwennetwerk Rijnstreek. Leuk mens. Met sommige mensen hou je contact. Zij is er zo eentje. Manon Vonk.

Noord-Zuid

Als haar kinderen groot en zelfstandig zijn verhuist zij naar het Hoge Noorden.  In Echtenerbrug aan het Tjeukemeer vinden zij en haar man een fijn Fries huis.

Ik verhuis naar het Zuiden. Met mijn nieuwe liefde ga ik op olijven-avontuur in Montenero di Bisaccia, Molise in Italië.

Pendelpost

Zij schrijf haar hele leven al en ik doe iets met bloggen.

Manon, ik vind het leuk om dit experiment met je aan te gaan. Zullen wij elkaar inspireren tot hoogdravende teksten of worden het kattenbelletjes? Schrijfsels waar iedereen naar uitkijkt of typen we gewoon lekker voor onszelf?

Inspiratie

Schrijven of beter gezegd typen is voor mij een uitlaatklep. Lang niet alles wat ik typ komt op het internet. Ik hou me verre van politiek en scherpe discussies. Geschreven tekst wordt niet altijd geïnterpreteerd zoals het is bedoeld maar eerder zoals de lezer het ervaart. Ik hou het graag positief. Of het komt recht uit mijn hart. Hoe kom jij aan je schrijf-ideeën?

Manon
Manon
7bee2e1a-9cab-49ca-956b-5d8431ee5330
Ingrid