Golfles

Spring is in the air! Nu de bal nog.

Het is 9 uur en nog een beetje mistig. Toch kan ik al zien dat het een prachtige dag wordt. Samen met mijn karretje wandel ik door het heemgebied naar de golfbaan. Halverwege breekt de zon door. Het leven is goed.

De pro verwelkomt mij uit mijn winterslaap en we herhalen waar we een paar maanden geleden zijn gebleven. Bal op z’n plek, club erbij, voeten uitlijnen, kin ook, lies in positie, rechts zwaaien niet achter, dan terug zonder te wiebelen, doorzwaaien en met een mooie houding eindigen. Ik geef het je te doen. Het lukt soms en dan vliegt de bal met een enorme boog de juiste kant op. Maar even zo vaak gaat het mis. Ik moet nog flink oefenen.

Zonder jas. Op de terugweg is het wat drukker geworden. Mensen die kinderen, honden en elkaar uitlaten.

Een bruine labradorpup komt op mij toegerend. Alsof we vrienden zijn die elkaar na jaren weer zien begroet hij mij. Zijn baasjes trots en ik vertederd.

Even verderop passeer ik een heer met een grote bruine hond. “Goedemorgen, wat een heerlijke ochtend hè?” We raken aan de praat. Hij woont vlak bij mij en samen wandelen een eindje op. Met een “fijne dag verder” gaan we weer uit elkaar.

Met dat golfen zal het vast wel een keer goed komen. Maar in het erheen lopen en weer terug ben ik een Pro!

Leuk? Delen?

2 gedachten over “Golfles”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *