Mijn kaak doet zeer. Maar ik heb geen tijd om er aandacht aan te besteden. We gaan naar Nederland en hebben een vliegtuig te halen.
Maar als we zijn aangekomen voel ik het nog. Gelukkig staat er voor die week een afspraak met de tandarts.
De volgende dag wordt de pijn erger en ik kan er niet van slapen. De tandarts besluit dat ik naar endodontoloog moet. Na wat rondbellen vind ik er eentje waar ik direct terecht kan. Een wortelkanaalbehandeling later en met een noodvulling sta ik weer buiten.
Als we terug zijn in Italie krijg ik weer kiespijn. Ik ben niet blij.
Giovanni is onze Italiaanse tandarts. Hij woont en werkt in een Oosters Paleis met een prachtige tuin eromheen inclusief groot zwembad. Vanuit mijn stoel kijk ik, weliswaar half liggend, naar de hoge palmbomen op het zorgvuldig geknipte gazon.
Als we binnenkomen doen we onze voeten eerst in een apparaat dat plastic om onze schoenen legt. Zo blijft de glanzende witte marmeren vloer smetteloos. Wachten doen we op een zachtgele kalfslederen bank waarvan Dré vindt dat hij voor geen meter zit, maar waar ik heerlijk in wegzak.
Giovanni is altijd blij om ons te zien. Ook zijn assistente, die tevens zijn vrouw is, verwelkomt ons allerhartelijkst.
Mijn kiespijn komt niet van de kies die in Nederland is behandeld maar van de kies ernaast. En die daar weer naast ziet er ook dubieus uit. Hij haalt de Nederlandse noodvulling er ook meteen even uit. Enfin… twee weken, acht behandeluren later en een paar euro’s minder is mijn gebit weer netjes.
En als pleister op de wonde krijg ik van de tandarts en zijn vrouw een cadeautje. Een gratis InMode Face Contouring behandeling bij de schoonheidsspecialiste. Ik ga volgende week! Zelfde paleis, andere stoel. Ik ben benieuwd!