Elke ochtend, zodra het een beetje licht wordt, lopen wij de berg op. Ook als er gasten zijn. Het is onze gezonde gewoonte. En al kletsend maken we een begin aan de dag.
Onderweg zien we de zon verder opkomen. Eerst een glimp, dan een streep en als we weer thuis zijn straalt ze voluit over ons huis en de boomgaard.
Als Olivier, bijna vier, wakker wordt, zijn wij die dag nog niet terug.
“Mama, waar zijn opa en oma?”
Dan denkt hij even na en weet hij zelf het antwoord:
“Oh, ik weet het al. Die zijn de zon ophalen.”
Mooi dit☀️
Ja, schattig toch?