Nieuwe baan
Het is november 1998. Ik verruil mijn baan in het onderwijs voor een nieuwe uitdaging in de ICT.
De verschillen zijn groot. Er gaat een nieuwe wereld voor mij open. Aan één van die verschillen word ik nog elke dag herinnerd.
In het onderwijs was weinig geld. Als we al een cadeautje voor iemand kochten, dan moest er eerst iemand met de pet rond.
Sinterklaas
Begin december vraagt de divisiedirecteur aan twee dames van de afdeling of ze voor iedereen een Sinterklaascadeautje willen gaan kopen. Tijdens werktijd hè…Het moet wel iets zijn dat bij de persoon in kwestie past.
Op vijf december vindt elke medewerker een pakje op zijn bureau. Ik ook!
Bad-eend
Ik maak het cadeautje open. Er zit een zeepje in met een kleine gele bad-eend er bovenop. Wat leuk is dit! Nog nooit eerder meegemaakt dat ik zomaar een cadeautje op mijn werk krijg.
Even later komen de dames zich bij mij verontschuldigen. Dat ze mij nog niet zo goed kennen om echt een persoonlijk cadeautje te kunnen kopen.
Ik ben stomverbaasd. Ik ben al heel erg blij met het cadeautje en dan komen ze zich ook nog verontschuldigen dat het misschien niet persoonlijk genoeg is!
Aandacht
Dit voelde als een warm bad van aandacht, erbij horen en gezien worden.
En het bad-eendje? Dat staat na al die jaren en verhuizingen nog steeds op mijn wastafel. Als symbool voor “aandacht”.
