Soms loop ik langs de spiegel.
Leesbril nog op.
En ineens zie ik mezelf zoals de mensen zonder leesbril mij zien.
Dichter bij de zeventig dan bij de zestig.
En dat beeld is soms even, laten we zeggen: confronterend.
Maar de mensen die mij kennen weten dat er achter die kreukels nog steeds een hoop energie zit.
Levenslust. Nieuwsgierigheid. Zin in nu en in morgen.
Ik denk dat de natuur het zo heeft bedoeld. Naarmate je rimpels toenemen word je zicht minder.
En nu niet allemaal roepen dat het wel meevalt.
Dat weet ik zelf ook wel.
Dit waren gewoon even gedachten die langskwamen.
Net als ik langs die spiegel.
PS. En ik klim nog net zo makkelijk in een boom.
Prachtigggg die rimpels. Hoe meer hoe beter, want weer ouder geworden en dus meer avonturen, kennis en levenservaring!
De commercie kan de boom in met alle potten dure crèmes, Botox en erger. Weg ermee.
Hahaha nou een beetje kleur af en toe mag van mij wel hoor.
Maar het hoeven geen oorlogskleuren te worden.
Vreselijk die rimpels. Heel erg vind ik ze. Na bindweefselmassage elders, doe ik het nu regelmatig thuis met YouTube. Ik verbeeld me dat het helpt. In ieder geval zie ik de ongemakkelijks waarheid in de spiegel bij de kapper minder erg.
Gewoon je bril afzetten! 🙂